Sastra Jawa di Jawa Timur

Legok, 2022

*

Aming Aminoedhin
KORONA DADI LAKON

Bener wis dadi lakon luwih saka setaun.
Korona nguber-uber rasa atine manungsa.
Ndhodhog kamanungsan sing jarene
wis bener. Kamangka akeh tenan sing
keblinger. Pranyata mung arupa topeng,
tenane ati lan patrape boleng-boleng.
Bongkeng!

Dadi lakon sak-donya, kanthi ora perlu
kandha-kandha. Kabeh krasa menawa
korona ora mung crita. Iki nyata lan ana.
Kabeh keweden ana unen-unen, pageblug
bakale dawa. Kaya ngamuk saindhenge
jagat raya, angel goleke tamba.
Arep apa?

Mula sangu wae donga sing dawa, metani
dhiri pribadi apa ana sing ala. Ngganti
laku lan patrap sing ora genah, digawe
prenah. Lumaku kanthi bener, nuju-prana
sing pener.

Mojokerto, 4/8/2021

*

Aming Aminoedhin
R A M P U N G

Ana sing wis rampung, mesthi durung kabeh
bisa kelar. Urip kudu nyebar godhong kara, sabar
sauntara. Iku jare wong-wong tuwa kae, pitutur
luhur iku sing kudu diupakara. Aja nganti
kita kabeh nglalekake pitutur jujur kuwi.

Rampung siji mesthi kudu ngudari liyane
sing isih ana, kareben bisa urip sampurna.
Ora digondheli perkara donya sing
bisa gawe sengsara. Ora mung awake dhewe,
nanging uga marang wong liya.

Laku urip, jarene Simbah, aja nganti seneng
nggladrah. Apa maneh nganti congkrah.
Mung arep laku kerah-gumerah, ora gelem
padha ngalah. Luwih becik rembugan
kanthi ati, tumuse bakal dadi tetep rukun
olehe seduluran. Luwih apik ora serik
marang liyan, becik maneh gelem weweh
lan weneh. Menawa awake rumangsa duwe
bandha turah, kanthi niyat ngibadah.

Ngawi, 9/8/2021

*